Egun bat Zinemaldian: akreditaziorik ez duenaren plana

Zinemaldiaren 74. edizioa irailaren 26an itxi zen, Urrezko Maskorra Mike Leighen Tender Loving Care filmarentzat izan zela. Bederatzi egunez Donostia Europako zinemaren hiriburuetako bat izan zen, eta hemen bizi den jende askok ez zuen areto bakar bat ere zapaldu, jaialdia lepotik akreditazioa zintzilik daramatenen kontua dela sinetsita.

Ez da hala. Hau da funtzionatzen duen plana, eta jarraian datorren ia guztiak datorren urterako ere balio du.

Oinarrizko akatsa: hilabeteekin antolatu behar dela uste izatea

Zinemaldiari buruzko ideiarik hedatuena udaberrian antolatu behar dela da. Alderantziz da: sarrerak irailaren erdialdean jartzen dira salgai, hasi baino egun gutxi batzuk lehenago, eta salmenta mailaka irekitzen da egunez egun.

Horrek bi ondorio praktiko ditu. Txar bat: salmenta irekitzen den eguna beste edozein baino garrantzitsuagoa da, eta galak eta izen handiko tituluak minutuetan agortzen dira. Eta on bat, ia inork aprobetxatzen ez duena: ostegunean erabaki daiteke larunbatean jaialdira joango zarela. Ez da urte osoko planik behar.

Plana, eguerditik gauera

Eguerdia: Perlak ataleko bat

Film bakarra ikusiko baduzu, Perlak ataleko bat izan dadila. Urteko onena biltzen duen atala da, Cannes, Venezia edo Berlinetik jada pasatu dena: hona iritsi aurretik beste jaialdi baten iragazkia gainditu duten filmak. Alde handiz, arrisku gutxieneko apustua da.

Eta ez ezazu Kursaalean ikusi. Príncipe, Trueba eta Antiguo Berri zinemak dira hemengo jendeak jaialdia ikusten duen lekua: film berak, alfonbrarik gabe, galarik gabe eta galaren preziorik gabe.

Arratsalde erdia: ordaintzen ez den zatia

Bi leku daude doan egon eta zerbait gertatzen dena. Lehena Kursaaleko alfonbra gorria da, arratsaldeko azken orduan. Bigarrena María Cristina hotelaren atea, argazkiak atera diezazkioten datorrena ostatu hartzen duen lekua.

1. edizioan han izan ziren Werner Herzog, bere Donostia Saria irekiera galan Orlando Bloomen eskutik jaso zuena, eta Naomi Watts, urteko beste Donostia. Bietako batek ere ez zuen sarrerarik eskatzen.

Gaua: Belodromoa

Hau da artikulua justifikatzen duen zatia. Anoetako Belodromoa —Antonio Elorza— zinema areto bihurtzen da jaialdian, 2.500 besaulki baino gehiagorekin, eta Zinemaldi osoko tarterik merkeena da. Eta ez betegarrizko filmekin: estreinaldi handiak, telesailen aurkezpenak eta Euskadiko Orkestrarekin soinu-banden kontzertua.

Jakitea komeni den bi gauza. Lehena, aurreko edizioetan Belodromoko leihatilak berak sarrerak saldu izan dituela saio bakoitza baino pare bat ordu lehenago, eta hori da ihesbidea beste guztia agortuta dagoenean. Bigarrena, erdigunetik kanpo dagoela: kontuan hartu joan-etorria, Parte Zaharretik ez baita bost minutuan oinez joaten.

Zenbat kostatzen den

Prezioak edizioz edizio aldatzen dira, beraz zifra zehatzak beti jaialdiaren web ofizialean. Aldatzen ez dena forma da: Belodromoa muturrik merkeena da, Kursaaleko galak muturrik garestiena, eta erdiguneko zinemetako saio arruntak tartean daude. Abonuak daude, eta saio gutxi batzuetatik aurrera merezi dute.

Filmak jatorrizko bertsioan azpidatzita proiektatzen dira, eta hori, Euskal Herrira iritsi berri bazara, ziurrenik espero zenuena baino berri hobea da.

Nolakoa izan zen 74. edizioa

2026ko irailaren 18tik 26ra, Ira Sachsek zuzendutako epaimahaiarekin.

• Urrezko Maskorra: Tender Loving Care, Mike Leighena, gidoi onenaren epaimahaiaren saria ere eraman zuena.
• Zilarrezko Maskorra protagonista onenari: Kate O'Flynnen artean banatua, Leighen filmagatik, eta Asta Kamma Augusten artean, Markens grøde filmagatik.
• Donostia Sariak: Werner Herzog eta Naomi Watts.

José Luis Rebordinosen azken edizioa ere izan zen jaialdiko zuzendari gisa, hamabost urteren ondoren. Maialen Belokik ordezkatzen du.

Eta 2027an

75. edizioa 2027ko irailaren bigarren erdian izango da eta Beloki buru duen lehena izango da. Data zehatzak hilabete batzuk lehenago iragartzen dira, eta jakiten direnean gure Zinemaldiaren hubean ikusiko dituzu, hor jasotzen baitugu egitaraua iturriek argitaratu ahala.

Bitartean, Donostian zinema dago urte osoan eta irailean gelditzen ez den agenda bat.