BAFFEST 2026: "Bizi-erretratuak", Ainhoa Pérezen erakusketa

BAFFEST 2026 jaialdiaren barne. "Oso txikitatik deskubritu nuen argazkigintza ez dela irudiak ateratzea bakarrik, entzuteko modu bat baizik. Ainhoa naiz, eta gaur egun argazkilari gisa lan egiten dudan arren, Osakidetzan, Barrualde-Galdakaoko Erakunde Sanitario Integratuan (ESI), kamerarekin dudan harremana askoz lehenago hasi zen, ia kasualitatez. Hamahiru urte nituen nire lehen argazkia errebelatu nuenean, eskola-tailer batean… Oraindik gordeta ditut argazki horiek. Gogoan ditut gela ilunaren usaina eta lehen ezer ez zegoen lekuan silueta bat agertzen ikustearen magia. Izan ere, inoiz ez nau utzi sentsazio horrek, ematen duena baino gehiago esaten duen istant bat harrapatzearena. Behatuta, huts eginda eta berriz begiratuta ikasi dut, baita asko miresten ditudan argazkilarien ikastaroak eginez, hala nola Carmen Hache, Beatriz Martínez Barrio, Gabriel Brau edo David Hornback, besteak beste, eta eskoletan ere, adibidez Icono Escuela edo Blackkamera zentroetan, non EHUrekin batera eskaintzen duten Komunikabideetarako eta Modarako Argazkigintza titulua lortu nuen. Ororen gainetik, ordea, irakaspen gehien pertsonengandik atera ditut. ESIaren barruan egiten dudan lanean, nire bizitzako proiektu garrantzitsuenetako bat sortu zen: ‘Bizi-erretratuak’. Egitasmo hori ez zen teknikatik sortu, baizik eta pertsonei entzutetik, haienganako errespetutik eta merezi duten duintasunarekin begiratzeko premiatik. Ostomizatutako pertsonekin egoteko aukera izan nuen, eta haiek ezelako ikastarotan ikasten ez den zerbait oparitu zidaten: diren bezalakoak agertzeko ausardia. Erretratu bakoitza konfiantzazko egintza bat da. Begirada bakoitza, normalean isilik egoten den istorio bat. Keinu bakoitza, «hemen egoten jarraitzen dut» esateko modu bat. Proiektu honek erakutsi dit humanizazioa ez dela kontzeptu abstraktua: egoteko modu bat da. Argazkia atera aurretik galdetzea da. Kamerari kontu handiz eustea da, beste aldean bizitza bat dagoelako, ez subjektu bat. Eta ostomiak ez du inor definitzen; halako bat dutenei haien ibilbidean laguntzen die, besterik ez. Horregatik, erakusketa honetara hurbiltzen denari zera eskatzen diot, une batez gelditzeko, astiro arnasteko eta bihotza irekita duela argazkiei begiratzeko. Hauskortasunean ere edertasuna dagoelako. Erresilientzian badagoelako kontatzea merezi duen argi bat."