Harriak 2026 (Eremuak): "BI AHO EZEZAGUN Ibilbide zirkularra"

Andoni Zamora Txakartegi, Alex Reynolds, Elba Martínez, Lur Olaizola eta Zine Lab artisten ibilbide zirkularra. HARRIAK programaren barruan, Euskal Herriko udalerrietan bitartekaritza, erakusketa eta dibulgazio artistikorako espazio berriak sortzera bideratutako arte garaikideko programa. Elkar ezagutzen ez duten bi ahok paisaia ezatsegin batean topo egin dute egunez. Eremu ireki antzeko batean, gorputzaren arrarotasuna handiagoa izan dadin. Ahoak elkarrengana doaz, “albero”* argi bat zapalduz, aurrez aurre geratzen diren arte. Bata une horretan bertan agertzen da. Haren irudia ibileran forma hartzen ari bazen ere, orain esanahi-estratuak dituen mendi handi bat bezala altxatzen da. Bertan, beste ahoaren milioika urteko esperientzia jalkitzen da: aurpegiak edo keinuak, porrotak edo aurkikuntzak, ebatzi gabeko doluak edo une egokian egindako agurrak. Talka gertatzen denean eta aho batek bestea irekitzen duenean, K. Le Guin-ek ikusten du nola elkartrukatzen dituzten beren zatitxoak, joan-etorrian**. Barneko paisaia mental apainduak, gauza fisikorik ez. (Haren Kontatzea entzutea da liburua eremu ireki horretan argitaratu zen; izan ere, argitaletxeko jabearen semea liburu-saltzaile lesbiana batez maitemindu zen, eta hark bere egilerik gogokoena argitaratzea iradoki zion. Kultura-produkzioa eragiten duten afektuek irakurketa-okerren ondorioak ere badira; bestea hartze eta besteari emate horretan, fikzioak bidea egiten du). Geroago, gaua iristen denean, eguneko topaketa bizitasun handiz berregiteko aukera izango dugu. Barthesek orduan esnatzen den hizkuntzarekiko beldurra aipatuko luke —nik hau esan nuen, nik bestea esan nuen—, trumilka itzultzen diren izenondoak***. Fantasiazko gau hori hausnartzea fikzio-fabrika batean zirkuluan ibiltzea da, non fikzio batzuek geratzea erabakitzen duten eta beste batzuk korrika irteten diren. Gure gauean, Maitek eta Unaik ematen diote hasiera elkarrizketari, eta Lurrek amaiera. Bi ezkutatu egiten dira, eta Andonik begien bistatik kanpo dagoena agerrarazten du. Elbak bestearengana agertzeko impasse hauskorra luzatzen du, eta Alexi gertakaria eteten dio, inork kantatu, inork kontatu, inork entzun baino lehen. Iluntasunak irudimena askatzen du eta elkartrukea arinagoa izatea errazten du, film bat jaso eta interpretatzen duten ikusleena bezalakoa: atera duen lur emankorrera itzultzen du, desberdin.